Langzaam drong het tot ons door. Door de diverse herhalingen konden we er niet om heen. Dit ging volkomen mis. Steeds weer zagen we, in de herhaling, de overgang naar de binnenbaan.

Het warme maakte plaats voor een koude rilling. Eerst volgde de ontkenning. Daarna werd het steeds duidelijker. Er is iets heel verschrikkelijks gebeurd, maar wat was er nu precies gebeurd? Al gauw na de beslissing van de jury werd het steeds duidelijker. Kemkers wees naar de binnenbaan. Zijn regie was veel te ver gegaan. Sven heeft dat signaal als een flits in zijn hersenen opgepakt en nam bijna als een automaat een beslissing die hij nooit meer zal vergeten; ook Kemkers natuurlijk niet. Wat een ramp zeg.

Non-verbaal
Na afloop bleek dat de relatie tussen Sven en zijn coach tot een dieptepunt was gedaald. Er kwamen krachttermen tevoorschijn die er niet om logen. De non-verbale communicatie sprak boekdelen. Het leek wel of dit het einde van een lange relatie was.

Een dag later lezen we dat er iets bijzonders is gebeurd:  Sven Kramer laat coach Gerard Kemkers niet vallen. De schaatser zegt de samenwerking met zijn coach te willen voortzetten. Kemkers zei dat in een eerlijk, oprecht en volwassen gesprek de basis gelegd is voor verdere samenwerking. Sven zei: "Afsluiten en op weg naar meer succes." Wat een wending zeg. Daar kunnen we veel van leren.

Toyota kan er wat van leren
Bij veel ondernemingen zie je dat er na een stomme fout als deze de betrokkene elkaar laten vallen als een baksteen. Juist van de grootste fouten moeten we leren. Vervolgens dienen we zo snel mogelijk de wonden te gaan likken. Er dan weer tegenaan gaan is pas een sportief besluit. Bij Toyota zou men daar ook van kunnen leren: niet wachten tot er zoveel mis gaat. Ze hebben de vele ongelukken niet onder ogen durven zien. Hoe kan dat bij een zo goed georganiseerde systeem als van Toyota nu mis gaan? Misschien ook teveel denken dat je het beste bent? Als je alleen maar naar binnen kijkt loopt het ergens fout. Hoogmoed komt ten val. Kemkers was een control freak. Hij dacht dat hij met al zijn bijzondere aanpakken het wel zou maken met Sven. Overschatting en een te hoog gehalte aan control freaks leidt tot ongelukken. Dat is weer eens overduidelijk geworden.

Blik van een buitenstaander
Hoe kunnen we dat nu vertalen naar onze praktijk? Te veel regeltjes en aanwijzingen brengen onze medewerkers in verwarring. Laten we de balans weer eens op gaan zoeken. Laten we ook eens een buitenstaander een kijkje nemen in onze organisatie en luister daar eens serieus naar. Maar het belangrijkste dat mij het meeste aansprak is dat het zo sportief opnemen van het verlies, het durven erkennen van  de fouten en daarna er weer vol tegen aan gaan.

Wat gaat u er mee doen?