Blog - Procesverbeteren

Nog meer ellende in ziekenhuizen door de kabinetsplannen?

Hessel Visser
Auteur: Hessel Visser
Geplaatst: 16 sep 2009
De plannen van het kabinet worden steeds duidelijker: zwaar bezuinigen. Dat doet de ministerraad dan maar meteen met de botte bijl. Het onderwijs en de gezondheidszorg komen het eerst aan de orde.

Honderden miljoenen euro's denkt men snel te kunnen binnenslepen.

Op zich is er niets mis mee om te gaan bezuinigen. Maar de vraagtekens groeien wel als je leest wat ze willen aanpakken. Zo werd in het NOS-journaal over de EHBO-posten in ziekenhuizen het volgende gezegd (bron: NOS)

 

 "Minister Klink vindt dat de dure EHBO-posten in ziekenhuizen te veel mensen helpen die eigenlijk naar de veel goedkopere huisarts hadden moeten gaan. De EHBO-posten die deze mensen toch helpen krijgen de kosten voortaan niet meer vergoed. Dat scheelt volgens Klink honderden miljoenen euro's." In de praktijk zien we nu al dat dit goed fout kan gaan. Aan de hand van een eigen ervaring wordt weergegeven dat er grote vraagtekens gezet moeten worden bij de bovenstaande aanpak.

 

In juli kwam ik door een ongelukkige val behoorlijk in de kreukels te liggen. Het gebeurde bij een bedrijf op een vrijdagavond om 20.30 uur. De plaatselijke dienstdoende arts bleek helemaal niet binnen de gestelde tijd te reageren. Daar zit nog een staartje aan vast voor hem. Gezien het feit dat ik mijn been niet meer kon bewegen wilde men me direct naar het ziekenhuis brengen. Dat mocht na een telefonische consult echter niet omdat er nog geen diagnose was gesteld door een huisarts. Aangezien ik wel met een personenauto te transporteren was moest ik toch eerst naar een centrale huisartsenpost toe die twintig kilometer van het ziekenhuis gelegen was.

 

Op de huisartsenpost aangekomen moesten we bijna een uur wachten, omdat de arts alleen was. Wel waren er veel administratieve procedures. Al mijn gegevens werden dubbel genoteerd en gecontroleerd. Eindelijk aan de beurt gekomen zei de arts al snel: "Daar kan ik niets aan doen. U moet direct door naar het ziekenhuis". Inmiddels was het 22.30 uur.

 

Daarna gingen we naar het ziekenhuis en daar belandden we weer in de wachtrij. Omstreeks 24.00 uur waren we aan de beurt. Ook hier moesten de nodige administratieve procedures worden doorgenomen. Tot zeker vier keer toe werden alle naam- en adresgegevens zorgvuldig opgeschreven. Om 01.00 uur constateerde men dat mijn bovenbeenspier waarschijnlijk was afgescheurd. Direct opereren zou eigenlijk wel moeten, maar er was niemand voor de echoscopie aanwezig en dat was noodzakelijk als voorbereiding op de operatie. Na volledig gespalkt te zijn moest ik toch weer huiswaarts, want er kon nog niet met zekerheid vastgesteld worden of ik wel opneembaar was (de regels hieromtrent zijn nu al heel scherp).

 

De volgende dag weer terug. De administratieve procedures werden weer vervolgd. Het bleek al heel snel dat het allemaal goed mis was en er een directe operatie noodzakelijk was. Door een storing in het stroomsysteem in het ziekenhuis moest de operatie echter toch weer uitgesteld worden. Wel was ik nu direct opneembaar en werd operatieklaar gemaakt. Bij de opname op de zaal werd me weer het hemd van mijn lijf gevraagd. Nu zouden ze toch wel moeten weten wie ik ben.

 

Het was inmiddels zaterdagmiddag vier uur toen het opereren toch mogelijk geworden was. Op de operatiekamer aangekomen vroeg men zich af of ik wel de juiste patiënt was. Men verwachte namelijk een mevrouw Visser van 85 jaar. Dat ik dat niet was konden ze gelukkig wel zien. Wat bleek: op de afdeling, waar ik opgenomen was, lag de betreffende mevrouw. Zij heette ook Visser. Daar bleek het administratieve systeem niet tegen bestand te zijn. Gelukkig is het daarna beter gegaan. Zo snel mogelijk als het kon ben ik weer uit het ziekenhuis vertrokken en ben inmiddels al weer aardig op de been. Dat ik bij de twee controlebezoeken meer dan een uur heb moeten wachten valt in het niet bij de voorgaande ervaringen.

 

Wat wil ik hiermee nu zeggen: Bezuinigen in het ziekenhuis is best mogelijk, maar doe het dan wel zo, dat niet anderen hierdoor de dupe gaan worden. Natuurlijk kan die bezuiniging een optische verbetering vormen van de kosten. In werkelijkheid is de kans echter groot dat de kosten nu door anderen gedragen moeten worden. Minder snel ingrijpen bij noodsituaties kan slecht aflopen, zoals bleek bij de geboorte van een kind in Hoorn dit voorjaar. Slechte communicatie en arrogantie van een gynaecoloog hebben er toe geleid dat er een kind is overleden. Ook in Dirksland ging het verkeerd bij het toedienen van de verkeerde medicijnen.
 

Dit alles heeft te maken met verkeerde werkwijzen en bureaucratie. Het wordt dan ook hoog tijd dat de medische wereld zich verder ontwikkelt op het gebied van logistieke procesbeheersing. Laten we hopen dat het project Logiz hier verbetering in mag brengen.
 

Bezuinigingen op de lange termijn zijn echt wel realiseerbaar in de gezondheidszorg door het voorkomen van verspillingen. De regering is gewaarschuwd, dat als zij gaan snijden, het wel met tact te gaan doen en dan op de juiste plaats. Met technieken vanuit kaizen en lean is er heel wat meer te bereiken dan nu met de botte bijl te werk te gaan. Dit geldt ook voor het onderwijs, want daar springen nu al vaak de tranen bij in de ogen. We zijn benieuwd wat u hier aan heeft toe te voegen.


Deel dit artikel via:
Tags:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
11 Reacties
Reacties (11)
Door: Hessel Visser | 29 sep 2009
Beste Linda,

Je reactie spreekt me erg aan. We moeten als logistici de zorginstellingen ondersteunen waar nodig. De afgelopen week mocht ik een gesprek voeren met een lid van de raad van bestuur van een vooruitstrevende automobielfabrikant. Daar heb ik gepleit voor het uitwisselen van hun kennis met de zorgsector. Dus wie weet komt er wel wat op gang. Laten de topbedrijven hun deuren openstellen voor de zorginstellingen en por de medici op om buiten de muren van de zorginstelling te gaan kijken en of meewerken. Daar leer je het meeste van.
Door: Linda Heemskerk | 29 sep 2009
De blog van Hessel Visser en reacties van Nasja en Rogier hebben betrekking op snijden van het Kabinet in de budgetten en de zorglogistiek als middel voor besparingen. De conclusie hierin is dat logistieke procesbeheersing verbeterd kan worden wanneer de theoretische logistieke kennis haar weg zal vinden naar de zorgpraktijk. Ik sluit mij hier helemaal bij aan.
Wat mij echter verrast is dat in de blog en de reacties met verbazing wordt gesproken over belemmeringen: dat de ‘cultuur een boosdoener is’, dat er ‘teveel kleine koninkrijkjes’ zijn en dat men zelfs opmerkt dat ziekenhuizen procesverbeteringen wellicht niet zouden ‘willen’ doorvoeren. Deze constateringen zijn inderdaad in de praktijk aan de orde van de dag en wij moeten deze begrijpen, om succesvol te kunnen innoveren in deze bijzondere markt.
De gezondheidszorg heeft het lange tijd in hoge mate ontbroken aan geld, tijd en informatiesystemen. Wanneer verbeterslagen gemaakt werden in de zorg, betroffen deze in de eerste plaats het primaire proces: het verbeteren van de zorgverlening. De keuzes die de zorgverleners hierin maakten, werden bovendien in hoge mate beïnvloed door de budgetteringssystematiek, die efficiency slechts in beperkte mate beloonde. Door de invoering van de marktwerking is in korte tijd veel meer informatie beschikbaar gekomen. Hierdoor wordt duidelijk dat besparingen én kwaliteitsverbeteringen in het verschiet liggen.
Waar wordt echter de prikkel tot innovatie gevoeld? De belangen van ziekenhuizen en van zorgverleners vallen hierin niet samen. Bovendien is het door de duale structuur niet afdwingbaar om verbeterprojecten te initiëren. Tenslotte werken de professionals van vandaag zich al een slag in de rondte om aan de zorgvraag te kunnen voldoen, en is er nauwelijks tijd om stil te staan bij de randvoorwaarden voor het uitvoeren van het werk. Is verbetering van de patiëntenlogistiek om die reden een onhaalbare kaart?
Nee. In mijn ogen niet. Het is aan ons, de ‘logistieke experts’ om helder en zonder veel poespas onze boodschap te brengen, hoe het beter kan. Van nature bekijken professionals uit verschillende disciplines elkaar met een zekere terughoudendheid. Vertrouwen kan worden gewonnen door goed te luisteren, de taal van de artsen te spreken en naast de professional te gaan staan. De professional is geïnteresseerd in de meerwaarde van een nieuwe manier van werken voor de patiënt en in de tweede plaats zijn werkplezier. Ga samen op zoek naar praktische oplossingen. Vraag niet aan de zorg om barrières te doorbreken, maar deal ermee en biedt perspectief.
Wordt de kwaliteit van de zorgverlening er beter van? Kunnen er meer patiënten geholpen worden in dezelfde tijd? Heeft de professional vertrouwen in de raadgever? Dàn wordt de professional een pleitbezorger voor innovatie en worden echte doorbraken mogelijk. Niet harder te werken, maar (logistiek) slimmer te werken. Zodat de zorgprofessional zijn handen weer vrij heeft voor waar hij goed in is: zorg verlenen.
Door: Hessel Visser | 29 sep 2009
Beste Jan,
Ja gelukkig zijn er nog steeds veel personen die voor de zorgsector kiezen vanuit hun motivatie. Alleen is het zo jammer dat er daar velen zijn die gefrustreerd raken door de bureaucratie en heerszucht van de verkeerde personen. In verschillende opleidingen die ik nu geef kom ik verschillende personen tegen die graag weg willen uit die sector of al vertrokken zijn. Wat kan je daar nu aan doen?
Natuurlijk ben ik blij dat ik al weer aardig op de been ben, maar als er een snellere diagnose was gesteld zou de schade beperkter zijn geweest. Helaas loopt het regelmatig nog slechter af.
Natuurlijk heb je gelijk dat het in het bedrijfsleven ook niet overal koek en ei is en men daar ook wel eens twintig jaar achter loopt. Maar Jan wees nu eens eerlijk. Het zou toch eens zinvol zijn als de doktoren uit hun gouden kooi zouden komen en inspiratie op gaan doen bij al die bedrijven die wel voorop lopen.

Beste Rogier,
Je reactie kan ik goed volgen. Daaruit zou ik ook willen concluderen dat er voor de zorgsector een taak ligt om uit te leggen wat die complexiteit dan wel is. In de high tech industrie wordt dat ook gedaan. Kijk maar eens hoe een bedrijf als KLM bestuurd wordt vanuit het Flight Control Centrum in Schiphol. Misschien is dat een suggestie voor de zorgsector.

Beste MH,
Het is goed te lezen dat er meer en meer oog is voor de ziekenhuizen bij stage en afstuderen. Ga zo door.
Door: Jan Scheffer | 29 sep 2009
Ik vind dat iedereen hier even makkelijk over het feit heen stapt dat in heel veel bedrijven vergelijkbare ervaringen zijn aan te geven. Daarnaast kiezen medewerkers in de zorg om hele andere redenen om daar te werken. Na decennia van focus op efficiency, doelmatigheid en samenwerking, kom ik nog steeds in veel bedrijven de problemen tegen die ik 20 jaar geleden al tegenkwam.

Ik wil graag een lans breken voor de medewerkers in de zorg. Beleidsbepalers geven aan hoe gewerkt moet worden. Het bedrijfsleven ligt wel 20 jaar voor op de zorg met efficiënt en effectief werken en nog steeds liggen daar zeer grote besparingsmogelijkheden. Dan hebben we het natuurlijk niet over die voorbeeldorganisaties die er iedere keer weer als voorbeeld worden bijgehaald.

LogiZ zal zeker zijn steentje bijdragen aan meer kennis van logistieke principes in de zorgsector. Maar meer kennis alleen is niet genoeg. De kerntaak van de zorg is dat Hessel na 6 weken beter loopt dan ooit daarvoor, daar is men in geslaagd. Er moet op andere gebieden nog veel gedaan worden daarbij kunnen wij ze helpen al hebben we zelf ook nog genoeg te doen.
Door: Rogier Kuijpers | 25 sep 2009
Beste Hessel,

Met de stelling dat logistiek in andere omgevingen dan een ziekenhuis, zoals de industriële omgevingen en High Tech omgevingen en de biochemie minstens zo complex of nog moeilijker is ben ik het op zich eens, alleen heb ik tijdens mijn deeltijd opleiding aan de HEAO wel gemerkt, dat er over logistiek in ziekenhuizen erg eenvoudig wordt gedacht. Men ziet als patiënt en of familielid namelijk niet alle processen die er plaatsvinden die gekoppeld zijn aan de patiënten en of zorglogistiek.

Verder ben ik het met u eens, dat het procesveranderingen doorvoeren in ziekenhuizen en andere zorginstellingen veel tijd kost. Uw stelling over teveel koninkrijkjes die aanwezig zijn binnen zorginstellingen, geldt denk ik voor alle sectoren. Daardoor gaat er inderdaad geld verloren, die anders in patiënten zorg en of procesverbetering gestoken had kunnen worden.

Dat ligt ook aan het feit, doordat de sectoren gezondheidszorg en onderwijs altijd op lijsten lijken te staan waarop bezuinigd dient te worden. Waardoor men er soms ook geen budget voor kan vrijmaken om de reguliere processen te kunnen garanderen.

Er is gelukkig ook besef ontstaan bij onderwijsinstellingen, dat er aan logistiek in de zorg aandacht besteed dient te worden. Hierdoor kan er op termijn een nieuwe instroom in de sector plaatsvinden, die op een andere manier tegen de huidige processen aankijken en daar ook mee aan de slag kunnen.

Ik ben erg benieuwd naar de reacties en zal dit onderwerp ook blijven volgen. Ik ben zelf werkzaam in de medische sector.
Door: MH | 24 sep 2009
Inmiddels wordt op de HAN (al enige tijd) een minor Zorglogistiek aangeboden. Bij de (afstudeer)stages zie je ook steeds meer studenten bij zorginstellingen rondlopen. Dus er komt wel verandering in. Maar er valt nog veel te verbeteren.
Door: Hessel Visser | 23 sep 2009
Beste Rogier,

Je reactie kwam net bij mij binnen nadat ik mijn antwoord op Natasja had gegeven.

Natuurlijk zijn er zorginstellingen zijn waar al aardige stappen genomen zijn, maar ik merk dat het daar zo traag gaat. Bij een afstudeeropdracht die ik afgelopen jaar begeleid heb ik een ziekenhuis bleek dat het een soort Poolse landdag is als het om veranderingen gaat. Er zijn veel te veel koninkrijkjes.

Je stelt dat logistiek in ziekenhuizen een apart vak is. Zo moeilijk is het toch ook weer niet? Veel industriële omgevingen zijn nog veel complexer. En als je in high tech omgevingen zoals vliegtuigbouw of biochemie werkt zijn er ook speciale procedures voor het betreden van ruimtes. De ziekenhuizen lopen in mijn ogen behoorlijk achter om procesverbeteringen daadwerkelijk door te (willen?)voeren.
Door: Hessel Visser | 23 sep 2009
Beste Natasja,
Je slaat de spijker op de kop. Op dit moment heb ik diverse medewerkers uit ziekenhuizen in een mastersopleiding. Zij weten ontzettend goed wat er zou moeten gebeuren, maar de kleine ego's van de eigen ondernemers en de oude budgetculturen zijn echter grote weerstanden. Hoop dat andere lezers suggesties aandragen om de cultuuromslag te realiseren. Bij veel bedrijven is het toch ook gelukt.
Door: Rogier Kuijpers | 23 sep 2009
Helaas wordt in de voorgaande reacties toch weer een verkeerd beeld geschetst van het denken in zorginstellingen. Zeker zal er op het gebied van patiëntenzorg en de daarbij behorende logistiek nog veel werk verzet moeten worden, maar er zijn genoeg instellingen waar al grote stappen zijn gemaakt.

Verder is logistiek in een ziekenhuis een vak apart, die niet door elk persoon, ook al heeft die een logistieke opleiding genoten kan worden uitgevoerd. Hierbij moet men denken aan ruimtes die niet betreden mogen worden als men al in andere ruimtes aan het werk is geweest. Dit is van groot belang om onnodige risico’s te bepreken voor de gezondheid van patiënten en het personeel.

Ik ben het wel een met Natasja een met het punt, dat de medewerkers van de instellingen betrokken moeten worden bij het inrichten van de logistiek. Maar daar moet ook weer goed gekeken worden naar wie dat gaat doen. Het moeten wel mensen zijn die zich bezig houden met logistiek of daar ook in geïnteresseerd zijn. Ander krijg je heel veel vergaderingen en besprekingen die veel tijd en dus geld kosten zonder dat dit leidt tot uitvoerbare plannen en dus resultaat heeft.
Door: Natasja Balvert | 23 sep 2009
De cultuur die heerst in zorginstellingen is naar mijn mening de grootste boosdoener. Het hokjes denken bemoeilijkt de afstemming tussen de afdelingen en instellingen die zo ontzettend nodig is, het tragische verhaal van Hessel Visser onderstreept dit maar weer.
Logiz is dan ook een prima initiatief, maar zal dit ook de cultuurverandering teweeg brengen die nodig is om logistiek in de zorg te laten slagen? Ik hoop het maar, want met de bezuinigingen en de toenemende vraag, kan de zorg niet meer zonder logistiek. Als de zorg zich nu niet gaat openstellen voor logistiek worden we daar uiteindelijk allemaal de dupe van.
Ik ben dan ook van mening dat het betrekken van de medewerkers de key is voor succes. Laat de doktoren en verpleegsters mee denken, zij zijn immers de experts van hun eigen processen, zonder hen bereik je niets meer dan een mooi rapport en een gelikte presentatie. Het betrekken van de medewerkers bij de ontwikkeling van de verbeteringen zal er toe leiden dat je ideeën breed gedragen en geaccepteerd worden.
Door: Sander Birkhoff | 17 sep 2009
Gelukkig weer op de Been Hessel! Wat mij betreft spijker op zijn kop!
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   Om spam te voorkomen vragen wij u onderstaande woorden over te tikken voordat u opslaat
  • Opslaan
Over dit blog

In dit blog discussieren Rob Kwikkers, Hessel Visser en Christan Zantboer over verbetertechnieken als Lean en Six Sigma.

Eerdere blogposts
Meer blogposts
Laatste reacties op blogs