Verademing om op dit forum ook eens een stukje te lezen dat ingaat op het 'gewoon'doen, dat de Nederlandse postbode al jaren doet. Ik heb het lange tijd van dichtbij meegemaakt: er wordt echt keihard gewerkt, elke dag weer.
Raymond is daar niet zo van overtuigd: misschien moet hij de tarieven van de Europese Postbedrijven eens vergelijken. Zonder zelfs maar de kwaliteit in die vergelijking mee te nemen, zal hij zien dat de 44 cent voor een brief in Nederland veruit de goedkoopste is!
Open markten betekent dat je inderdaad meerdere bezorgers aan je deur kunt krijgen. Of die man van Sandd of die vrouw van Selektmail schandalig onderbetaald wordt of niet, daar kijken we niet naar om. Ook niet of deze aanbieders wel de zelfde plichten tegenover ons hebben: alle dagen bezorgen bijvoorbeeld hoeven zij niet.TNT Post wel: dat is allemaal in de Postwet geregeld. Het is immers veel gemakkelijker om de nationale sport te beoefenen: lekker klagen over de grootste en oudste aanbieders.
Concurrentie is gezond, ook voor post. Maar dan wel op de zelfde voorwaarden. Pas dan kun je echt en eerlijk vergelijken. Tot dan zou ik die postbode maar eens de waardering geven die hij/zij verdient! Een vriendelijk 'goedemorgen' is toch wel het minste!
Beste Jan, Raymond en Jan
Ik heb even stilgestaan bij jullie artikelen over de postbode. Postuum waardering voor mijn vader zaliger die vanaf 1937 weer en wind trotseerde voor de PTT en het Vaderland. Gerrit de postduif werd hij genoemd.
Een logistieke performance neerzetten met 90% servicegraad , het gewoon “doen”, zoals Jan dat beschrijft voegt inderdaad veel toe aan een duurzame samenleving. Dat geldt ook voor het bezorgen van de post. Dat voegt veel meer toe dan de manier waar het nu naar toe gaat.
Waar het naar toe gaat? Het werk wordt eerst “logistiek” genoemd, dan wordt er een blik managers en adviseurs voor opengetrokken, die allerlei nieuwe regels en tarieven bedenken, vervolgens blijkt het handhaven van die regels onmogelijk en tenslotte druipen ze weer af na eerst hun zakken goed gevuld te hebben. En wat hebben ze gedaan? Iedere postbode weet dat de postzakken leeg moeten, herinner ik mij uit mijn vroegere vakantiebaan. “Managers” of “regelaars” is tegenwoordig een van de meest populaire beroepen, in tegenstelling tot dat van postbode of vrachtwagenchauffeur. Waarom? Omdat het volkomen onduidelijk is wat je als “manager” moet doen, of je zelf überhaupt wel iets moet “doen” naast het presenteren, praten en vergaderen, omdat je anderen het echte werk mag laten doen, en, niet geheel onbelangrijk, omdat het mooi betaalt. Recent onderzoek onder Nederlandse jongeren heeft dat aangetoond. Het zijn allemaal schrille tegenstellingen met dat beroep van postbode waar jullie expliciet en terecht bij stilstaan.
Raymond schrijft dat de postbodes van weleer vervangen zijn door “goedkope” arbeidskrachten. Ja, geen wonder dat die TNT-ers nu tegenstemmen als ze 15% salaris moeten inleveren om hun baan te mogen behouden. Van een goedbedoeld “goeiemorgen” kunnen zij echt niet leven en behalve het gebrek aan honorering is het gebrek aan waardering en zekerheid wellicht nog pijnlijker. “Laat dat goeie- maar achterwege” zei er al een tegen Jan. Elke transporteur annex logistiek dienstverlener zou jaloers zijn om poststukken namens TNT, SANDD, Selektmail en VSP tegelijkertijd in één “tranche” te mogen bezorgen. Die enkele ochtend- en avondkranten en vele huis-aan-huis reclame folders kunnen er ook nog wel bij. Die worden nu nog steeds apart bezorgd. Het zou al een hoop energie en milieu besparen en de Postbode van 2010 volwaardig laten bijdragen aan duurzaamheid. Waarom lukt het niet om die duurzaamheid aan de veelbejubelde vrije markt over te laten? Dat systeem van de Engelse Royal Mail ken ik niet, Raymond, ik neem aan dat het gaat om het tijdelijk (een kwartaal of jaar) verkrijgen van een monopolie of exclusief recht op een stukje postbezorging. Het busvervoer in Nederland lijkt wel op zo’n systeem. De overeenkomst tussen logistiek dienstverlener A (het postbedrijf) en logistiek dienstverlener B (het busbedrijf) is treffend. De problemen zijn identiek (een dalende bezettingsgraad en dito rendement op investeringen), de ingrepen vergelijkbaar (aanbesteden) en zelfs de service-verslechtering (!) is dienovereenkomstig. Als het alleen om kostenbesparing gaat is de customer service kind van de rekening, les één uit de cursus Logistiek. Nu worden in Nederland in beide gevallen de bedrijfsverliezen van TNT , Arriva enz. afgewenteld op de man (of vrouw) op de werkvloer, de chauffeur die op de bak zit of de postbode in de straat. Hun salaris moet omlaag en hun productiviteit omhoog, koste wat kost. Meerdere postbodes en chauffeurs lijken op de balans “overbodig” te zijn. Managers beslissen tot besparingen via collectieve ontslagen. Bedrijfseconomisch aantrekkelijk maar wat duurzaamheid betreft een schijnoplossing. De kosten van het levensonderhoud van werkloze postbodes (en hun gezinnen) worden na hun ontslag door de samenleving gedragen. De kosten van de gezondheidszorg aan overspannen want opgejaagde buschauffeurs overschaduwen ook de besparing op het bedrijfsniveau van de busonderneming. Duurzaamheid blijkt dus veel meer een gemeenschappelijke, “publieke zaak” die je niet aan het bedrijfsleven moet overlaten. Die beperken zich tot het overschilderen van rode brievenbussen of grijze diesel-stadsbussen.
Gereguleerde concurrentie tussen postbedrijven zoals in Nederland, staat op gespannen voet met maatschappelijke duurzaamheid vanwege de vele verspillingen, van mensen, machines, materialen en milieu. In plaats van de volle zakken Royal Mail van de postbode namens de Rijksoverheid folderen nu scholieren of huisvrouwen nog wat bundeltjes restanten voor zieltogende bedrijven die van het Internet proberen te winnen. Die “verdunning” van de goederenstroom is de doodzonde uit les één Logistiek. Diarree noemde ons vader dat. Duurzame logistiek veronderstelt zichtbaar mensenwerk en geloofwaardig hard werken tegen een faire, openlijke vergoeding. At your service, zei Pim Fortuyn en die duurzame logistiek heeft weinig tot niets met kostenbesparing te maken, dat komt pas in de logistieke les twee aan bod als je voor les één geslaagd bent. Onze primaire logistieke zegeningen komen behalve van zichtbaar hardwerkende postbodes ook van buschauffeurs, vuilnisophalers, wijkverpleegsters, ambulancepersoneel en wat dies meer zij. Laten we ze behalve goeiemoggel wensen bij het stilstaan ook een fikse fooi, dank en respect geven zolang onze BV Nederland hun logistieke topprestaties niet wil erkennen. Misschien kunnen we nog wat van ze leren. Dat verduurzaamt hun relaties met ons waardoor we morgen weer hetzelfde van hen kunnen verwachten. Binnen 24 uur, dag-in-dag-uit, duurzaam dus. Mocht een van jullie als manager de kans krijgen zelf nog meer duurzaamheid te doen, grijp die kans en zorg dat we nog lang van logistieke topprestaties mogen blijven genieten! Anders staat er volgend jaar op dit Blog: Gelukkig hebben we de foto’s nog. Ik sta liever vantevoren even stil bij de Postbode.
Karel J. Dekker 2009-04-29
Raymond heeft deels gelijk tav zijn reactie op het stukje van Jan, om echter juist England als voorbeeld te gebruiken, juist daar is de performance van de Royal Mail slecht, onbetrouwbare levertijd ( centrum london vanuit Nederland tussen 2 en 9 dagen ! voor standaard post) en relatief veel post die NOOIT aankomt.
Het systeem is England kan goed zijn, de uitvoering niet
Beste Jan
Een aantal kanttekeningen bij je blog
Die postbode die jij schetst bestaat al bijna niet meer, maar is vervangen door een veel goedkopere postbezorger (voornamelijk huisvrouwen en gepensioneerden) Dit is voor TNT goedkoper terwijl onze postzegel juist duurder is geworden in de loop der jaren
Daarnaast zul je gemerkt hebben dat je op sommige dagen meer dan een postbezorger aan de deur krijgt nl een van Sandd, een van Selektmail en mogelijk nog een van VSP. Heb je het geluk dat je ook nog een belstuk ontvangt die dag loop je het risico nog twee maal gestoord te worden nl door een bezorger van TNT of een van Selektvracht
Of dat allemaal zo duurzaam is ?
In Egeland hebben ze het m.i. beter geregeld daar wordt postbezorgen nog door echte postbodes gedaan,NMuT of in dun bevolkte gebieden door de melkman Als een andere postpartij opstaat dan de Royal Mail dan moet deze via "downstream exces"toegang krijgen tot het netwerk ergo er vindt geen verdunning van de stroom plaats terwijl concurentie wel mogelijk is
Lijkt me de meest duurzame oplossing
Raymond Cools
