Dit lijkt echt een ‘burgermeester in oorlogstijd’ dilemma, als de crisis echt groot is kun je pas zien wie de echte helden zijn! Het onderstaande voorbeeld geeft ook aan dat het volgen van alle regels niet altijd tot het gewenste resultaat leidt!

In juli en augustus 2002 hield het Amerikaanse leger de grootste en duurste militaire oefening uit de geschiedenis. Millennium Challenge duurde tweeënhalve week. In het spel nam het leger (Blue Team) het op tegen een militaire leider in de Golfregio die terroristische organisaties steunde (Red Team).
In Millennium Challenge had Blue Team de beschikking over alle mogelijke informatiebronnen die het in het echt ook zou kunnen gebruiken. Met een doordachte methodologie kon elke mogelijke stap van de vijand worden voorspeld, en zo kon Blue Team de beste actie bepalen. Red Team daarentegen werd geleid door Paul van Riper, een oud-generaal die zijn hoogtijdagen had beleefd op het slagveld in Vietnam en die bekend stond om zijn onconventionele methoden. Volgens Van Riper was in een oorlog geen tijd voor een rustige afweging tussen alle mogelijke opties. Vanaf de openingsdag van het spel gedroeg Red Team zich totaal onvoorspelbaar. Toen Blue Team de gangbare communicatiekanalen had vernietigd, ging Van Riper over op lowtech-oplossingen: koeriers op motorfietsen en boodschappen in gebedsboeken. Vliegtuigen liet hij opstijgen met gebruik van lichtsignalen (net zoals in de Tweede Wereldoorlog). Direct op de tweede dag van de game lanceerde Red Team als eerste een aanval. Gebruikmakend van kleine vissersbootjes wist het de locaties van de Amerikaanse vloot in de Perzische Golf te achterhalen. Met kruisraketten werd het merendeel van de vloot vernietigd, waarbij in een echte situatie 20.000 mensen om zouden zijn gekomen. Na deze aanval werd het spel stilgelegd en opnieuw gestart. In deze nieuwe ronde moest Red Team zich houden aan een vooraf opgesteld script. Nu won Blue Team met grote overmacht.

Komt het in echte crisissituaties niet veel meer aan op leiderschap?

Beste Walther,
Je hebt weer een prachtig thema aangehaald. Het lastige van spelregels is vaak dat ze opgesteld zijn door bureaucraten. Dat levert eerder een antipathie op bij degenen die ze na moeten leven. Dat voel ik bij jouw eigen reactie ook, als het om die actie met die oranje hesjes gaat. Je zou eigenlijk ook het goede voorbeeld moeten geven. Als er teveel verkeersborden zijn gaan veel mensen zich toch ook weer ongehoorzaam gedragen. Zelf heb ik ook de pest aan allerlei overdreven regeltjes. Het kan echter ook anders.
Nu zijn we bij een groot EDC begonnen om dat eens creatief op te pakken. Daar hebben de medewerkers op de afdeling zelf de belangrijkste spelregels voor de afdeling samengesteld. Die zijn natuurlijk wel met de leiding gecommuniceerd. Ze hangen nu bij vrijwel elke werkplek. De acceptatie van dergelijke, door eigen mensen samengestelde, spelregels is veel groter en het effect is enorm positief. De buitenwereld keek er in eerste instantie vreemd tegen aan. Het boeiende is nu dat andere afdelingen het idee gaan overnemen. Wie volgt?