Blog - Voorraadbeheer

Min-max systeem en toch te veel voorraad. Gek hè?!

Marc Mallant
Auteur: Marc Mallant
Geplaatst: 2 feb 2009
Veel bedrijven sturen hun voorraad aan met de min/max-regel. Ze berekenen het rekenkundig gemiddelde voor alle artikelen en zetten vervolgens de ezelsoren op. Na 3 keer een ernstige stock-out, inclusief briesende verkopers, stellen ze zowel de min als de max handmatig fors naar boven bij.
Blog van Marc Mallant over ezelsoren.....
Gerelateerde items
De vijf beïnvloeders van voorraadbeheer(Expertartikel, 25 sep 2008)

 

Voorraadbeheer in crisistijd(Dossier, 16 dec 2008)

 

Het kan toeval zijn maar de laatste tijd kom ik bij veel ondernemingen binnen waar de voorraad met een zogenoemd min-max systeem aangestuurd wordt. 

 

Het principe van een min-max systeem is bijzonder eenvoudig en dat maakt het prettig. Zodra  de economische voorraad lager wordt dan de min-waarde wordt er een besteladvies afgegeven ter grootte van aanvulling tot aan de max-waarde. 

   

Per artikel min en max instellen?

Er kleeft echter maar 1 nadeel aan min-max: de gebruiker moet zelf instellen wat de waarde van min en de waarde van max moet zijn. En dat per artikel. Zie je dit al voor je?  Want hoe berekenen we dan de waarde van min? En waar is de waarde van max allemaal van afhankelijk?

 

De praktijk laat zien dat de doorsnee onderneming veelal kiest voor de weg van de minste weerstand en bij voorkeur  1 uniforme methode gebruikt om alles in 1 keer te kunnen doorrekenen. En dat voor alle artikelen. Dat is handig en snel op te laden in het systeem. 

Bijvoorbeeld het berekenen van een rekenkundig gemiddelde voor alle artikelen over een vooraf vastgestelde historische datareeks. Dat we voorbij gaan aan het feit dat niet alle datareeksen een gelijkmatig afzetpatroon hebben bagatelliseren we graag: dat zal toch best wel meevallen?
 

De levertijden zullen toch wel goed zijn?

Vervolgens gebruiken we ook nog de inkoop levertijden uit het systeem voor verdere berekeningen. Ook hier zijn we uiterst naïef: deze levertijden zullen toch wel goed zijn?

Als we klaar zijn met onze berekeningen en de waarden van min en max zijn opgeladen in het systeem gaan we berustend met de armen over elkaar wachten tot de eerste besteladviezen tevoorschijn komen. Deze volgen we bij voorkeur  klakkeloos op.
 

Briesende verkopers

Vervolgens trekken we de la van het bureau open en zetten de ezelsoren op; na drie keer een ernstige stock-out te hebben meegemaakt inclusief briesende verkopers stellen we zowel de min als de max handmatig fors naar boven bij. Hoe fors? Fors genoeg om aan die briesende verkopers te ontkomen! 

   

En daarmee zijn we van het probleem af en kunnen we de ezelsoren afzetten. En juist in tijden van crisis duiken we en masse in de kosten van de onderneming om er dan achter te komen dat er toch wel veel aan voorraad ligt, gek hè? 

 

Iiiiiaaaaaaa!


Deel dit artikel via:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
3 Reacties
Reacties (3)
Door: Ronald de Roos | 16 feb 2009
die "briesende verkoper" is wellicht vergeten dat hij -toen het product geïntroduceerd werd- erg enthousiast en positief gestemd was en dus een hoge verkoopprognose heeft afgegeven. Nu, na enkele maanden, blijkt de verkoop wat tegen te vallen. Wie is dan verantwoordelijk voor die ontstane voorraad? Logsitiek? Of misschien toch wel Verkoop? En is die verkoper misschien niet allang weer bezig met het volgende (nieuwe) product? Ofwel: waar komen al die winkeldochters toch vandaan?
Wie wijst de verkoper op de gevolgen? Ik zou zeggen: zet die overtollige voorraad op de parkeerplaats van de verkoper. Dan blijkt vaak dat er best wel snel wat aan gedaan kan worden.
Door: Danny van den Berg | 11 feb 2009
Inderdaad heel herkenbaar ;-)
Natuurlijk is e.e.a. te ondervangen met een verplichte periodieke aanpassing van de min/max (bijv. 3 of 4 x per jaar) in oerleg tussen inkoop/verkoop/voorraadbeheer. Hierop valt de 80/20 regel toe te passen. Verder is een goede registratie van nee-verkopen van belang. Kortom, genoeg te doen!
Groeten, Danny
Door: Wijnand Koningstein | 5 feb 2009
LOL! Goed stuk, zeer herkenbaar!

Ales staat of valt met het goed (per artikel) analyseren van de hisorisch omzetgegevens, verkoopprognoses voor toekomstige periodes, uitfilteren van piekverkopen, gemiddelde omloopsnelheid van het product, invloed van 1 klant op de totale omzet, lotgroottes, etc.,etc.

Mijn ervaring is dat de belangrijkste factoor om de "Briesende verkopers" te voorkomen de "verkoper" zelf is.

Bij het een gedegen voorraadbeheer zal vaak blijken dat excessen in de verkoopomzet de frustratie van de verkoper veroorzaken.

Door de verkoper inspraak te geven in de bepaling van de 'Minimale voorraad'(d.m.v. marktinformatie en specifieke klantbehoefte) kan een gefundeert besluit genomen worden. Er dient dan echter wel gewaakt te worden voor het "enthousiastme" van de verkoper om voorraad neer te leggen.

Tevens dient de invloed van de verkopers zelf op de voorraad en uitleveringsgraad niet onderschat te worden. Het instellen van 'maximale bestelhoeveelheden' aan verkoopzijde werkt hierbij goed! Dit voorkomt dat een verkoopaantal op een verkooporder, GROTER DAN DE NORM, niet de hele voorraad in eens opslokt waarmee andere (reguliere) klanten misgrijpen. Gevolg...."Briesende verkopers".

De tijd die je kwijt bent aan het analyseren verdien je dubbel en dwars terug met een optimale voorraad; Minder vragen, minder steunaankopen, spoedtransporten, uitleg aan verkopers, etc.,etc.

Daarnaast zorgt de samenwerking voor begrip en zal er minder gespeculeert worden over de activiteiten van de afdeling voorraadbeheer/inkoop/logistiek

Gr,
Wijnand Koningstein
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   Om spam te voorkomen vragen wij u onderstaande woorden over te tikken voordat u opslaat
  • Opslaan
Over dit blog

In deze blog kunt u reageren op meningen en commentaren van Jürgen Donders, Marc Mallant en Freek Aertsen.

Eerdere blogposts
Meer blogposts
Laatste reacties op blogs