In deze blog kunt u reageren op meningen en commentaren van Jürgen Donders, Marc Mallant en Freek Aertsen.

Het kan toeval zijn maar de laatste tijd kom ik bij veel ondernemingen binnen waar de voorraad met een zogenoemd min-max systeem aangestuurd wordt.
Het principe van een min-max systeem is bijzonder eenvoudig en dat maakt het prettig. Zodra de economische voorraad lager wordt dan de min-waarde wordt er een besteladvies afgegeven ter grootte van aanvulling tot aan de max-waarde.
Per artikel min en max instellen?
Er kleeft echter maar 1 nadeel aan min-max: de gebruiker moet zelf instellen wat de waarde van min en de waarde van max moet zijn. En dat per artikel. Zie je dit al voor je? Want hoe berekenen we dan de waarde van min? En waar is de waarde van max allemaal van afhankelijk?
De praktijk laat zien dat de doorsnee onderneming veelal kiest voor de weg van de minste weerstand en bij voorkeur 1 uniforme methode gebruikt om alles in 1 keer te kunnen doorrekenen. En dat voor alle artikelen. Dat is handig en snel op te laden in het systeem.
Bijvoorbeeld het berekenen van een rekenkundig gemiddelde voor alle artikelen over een vooraf vastgestelde historische datareeks. Dat we voorbij gaan aan het feit dat niet alle datareeksen een gelijkmatig afzetpatroon hebben bagatelliseren we graag: dat zal toch best wel meevallen?
De levertijden zullen toch wel goed zijn?
Vervolgens gebruiken we ook nog de inkoop levertijden uit het systeem voor verdere berekeningen. Ook hier zijn we uiterst naïef: deze levertijden zullen toch wel goed zijn?
Als we klaar zijn met onze berekeningen en de waarden van min en max zijn opgeladen in het systeem gaan we berustend met de armen over elkaar wachten tot de eerste besteladviezen tevoorschijn komen. Deze volgen we bij voorkeur klakkeloos op.
Briesende verkopers
Vervolgens trekken we de la van het bureau open en zetten de ezelsoren op; na drie keer een ernstige stock-out te hebben meegemaakt inclusief briesende verkopers stellen we zowel de min als de max handmatig fors naar boven bij. Hoe fors? Fors genoeg om aan die briesende verkopers te ontkomen!
En daarmee zijn we van het probleem af en kunnen we de ezelsoren afzetten. En juist in tijden van crisis duiken we en masse in de kosten van de onderneming om er dan achter te komen dat er toch wel veel aan voorraad ligt, gek hè?
Iiiiiaaaaaaa!
In deze blog kunt u reageren op meningen en commentaren van Jürgen Donders, Marc Mallant en Freek Aertsen.
Gepost op 14 okt 2011 | Auteur: Marc Mallant
2 reactiesGepost op 20 jun 2011 | Auteur: Freek Aertsen
7 reactiesGepost op 30 mrt 2011 | Auteur: Marc Mallant
1 reactieGepost op 3 mrt 2011 | Auteur: Marc Mallant
0 reactiesGepost op 21 feb 2011 | Auteur: Freek Aertsen
11 reactiesGepost op 3 feb 2011 | Auteur: Marc Mallant
2 reactiesGepost op 25 jan 2011 | Auteur: Marc Mallant
3 reactiesGepost op 17 jan 2011 | Auteur: Marc Mallant
8 reactiesGepost op 4 okt 2010 | Auteur: Marc Mallant
0 reactiesGepost op 28 apr 2010 | Auteur: Freek Aertsen
3 reactiesGepost op 24 mrt 2010 | Auteur: Marc Mallant
0 reactiesGepost op 22 feb 2010 | Auteur: Marc Mallant
8 reactiesReactie op blog Uitbesteden: hoe hoger in de ... (1 reactie)
2 feb 2012 | Robert Giezen
Reactie op blog Philips verliest: riskante ... (3 reacties)
31 jan 2012 | Andre
Reactie op blog Philips verliest: riskante ... (3 reacties)
31 jan 2012 | Walther Ploos van Amstel
Reactie op blog Philips verliest: riskante ... (3 reacties)
31 jan 2012 | Andre G
Reactie op blog Zeven tips om je werkplezier ... (3 reacties)
31 jan 2012 | frans van diepen