NB. Dit artikel is gemaakt na zijn kampioenschap in 2004. In 2005 werd Van Eck weer winnaar. "Eindelijk weer, eindelijk!", stamelde Van Eck, de kersverse Nederlands kampioen heftruck rijden. Van Eck heeft al vele kampioenschappen bovenin de top meegedraaid. In 1999 haalde hij de eerste plek en afgelopen zaterdag dus weer. Het NKIT 2004 werd gehouden bij opleider VTL tijdens de Dag van het Magazijn. De kampioenschappen worden jaarlijks georganiseerd door het vakblad Heftig en de stichting Examenhuis.
‘Speedy’ en zijn hef- en magazijntrucks “Eigenlijk ging het rijden op een heftruck in het allereerste begin niet gelijk goed”, vertelt Marcel van Eck eerlijk. “Je moet toch echt eerst het gevoel krijgen met zo’n truck. Ruim tien jaar later is dat wel anders. De bescheiden Van Eck (31) mag zich het hele jaar de beste heftruckchauffeur van Nederland noemen. Met glans won hij namelijk het Nederlands Kampioenschap Intern Transport 2004 (NKIT).
Van Eck begon ooit als vakkenvuller bij de Edah maar dat zag hij niet helemaal zitten. Hij volgde daarom zelf 11 jaar geleden een cursus warehousemedewerker waar een opleiding voor heftrucker bij in zat. Al snel kon hij daarna aan de slag bij logistiek dienstverlener TDG zowel voor de heftruck als de reachtruck. “Elke avond oefende ik na het werk op de trucks om het goed onder de knie te krijgen”, vertelt Van Eck enthousiast. Van Eck werkte in al die jaren op diverse afdelingen en locaties voor TDG. “Ik heb in Veenendaal al eens op de hoogbouwtruck gezeten. Dat is wel hoog hoor wanneer je de eerste keer tien meter omhoog moet. Ik vond het wel angstig als je dan boven in iets heen en weer gaat.”
Speedy
Al snel kreeg Marcel de bijnaam ‘Speedy‘ van zijn collega’s. Van elke opdracht maakt hij namelijk een wedstrijdje. “Ik schat dan in hoe snel ik de order kan afwerken of ik weet bijvoorbeeld hoe ik eenzelfde order de vorige dag heb verwerkt. Dan moet het deze keer sneller. Ik vind dat lekker om mijzelf zo scherp te houden”. Wel gaat veiligheid voor alles in zijn bedrijf want ongevallen voorkomen is toch belangrijker dan snel rijden. “Al heb ik eens een pallet van zes hoog naar beneden laten donderen”, biecht de heftrucker eerlijk op. “Ik had de lepels nog achterover staan. Maar gelukkig was dat de enige en eerste echt grote schade in al die jaren dat ik chauffeur ben.” Op de huidige werklocatie, het nieuwe distributiecentrum in Wijchen, wordt hij ook regelmatig ingezet voor lastige klussen. “Als er een aparte lading binnenkomt dat vragen ze mij, of wat andere ervaren collega’s natuurlijk, om eens mee te denken op welke manier gelost kan worden.” Ook bij klussen die snel klaar moeten, is hij vaak van de partij. “Een aparte klus met een zeecontainer vol kokers van allerlei maten met tapijt eromheen, ja dat doe ik graag.” De keus of hij het liefst op een hef- of reachtruck rijdt is snel gemaakt. “De heftruck is mijn favoriet, daarmee werk ik het snelst. De reachtruck, daar zit je zijwaarts op, dat is moeilijker. Ook al rij ik nu hele dagen bijna op de reachtruck. Ach, ook dat is mooi werk hoor. Zoveel verschil heb ik er niet in.”
Het NKITOok op het NKIT bewijst Van Eck al jaren dat hij veilig en goed kan rijden. Elk jaar draait hij weer bovenin mee. In 1999 werd hij voor het eerst kampioen en afgelopen jaar weer. “Ik vond de laatste overwinning echt helemaal super. Het ging ook lekker, leuke parkoersen, al miste ik de pompwagen wel. Ja tuurlijk wat kleine foutjes maar dan moet je gewoon doorrijden, niet bij nadenken tijdens het rijden. De mensen aan de kant zie ik niet, er gaat een knop om als ik op de truck zit. Oefenen voor het NKIT doe ik nooit want dan ga je alleen maar nog meer fouten maken tijdens de wedstrijd. Je weet ook nooit wat je moet oefenen of welke trucks er mee doen. Je moet je gewoon heel goed concentreren want elke heftruck werkt weer anders.” Van Eck heeft nog meer tips. “Ja, je zenuwen in bedwang houden maar hoe je dat doet kan ik niet zeggen. Verder moet je goed kijken, blijven kijken, de arbo-regels goed in de gaten houden want dat is terecht heel belangrijk op de heftruck. In de praktijk werk je wel anders omdat je dan bijvoorbeeld al heft tijdens het rijden als je weet dat dit veilig kan. Op het NKIT is dat niet slim”, lacht Van Eck.
NKIT 1999 Het kampioenschap in 1999 was toch nog net effe iets mooier dan 2004. “Toen waren we met een hele groep collega’s, dat was erg gezellig. De eerste keer is ook altijd het mooist natuurlijk. Maar ieder NKIT is anders, elke wedstrijd is weer mooi.” De vader van Marcel is er altijd bij elk kampioenschap bij. Ook zijn broer is een trouwe supporter. “Mijn pa vindt het nog steeds elke keer een prestatie, ongeacht de hoogte van de ranglijst”. Behalve in Nederland heeft Van Eck ook al in andere landen aan wedstrijden meegedaan. “Vier jaar geleden was er een wedstrijd in Nothingham, daar mocht ik als Nederlands winnaar naar toe. Wel mooi hoor met allerlei chauffeurs van TDG uit Engeland, Frankrijk, Nederland en Duitsland. Hier waren ze nog strenger op het gebied van veiligheid. Met drie juryleden liepen ze om je heen te drentelen. Vorig jaar ben ik weer met collega Appie Reijnen weer naar een wedstrijd in Engeland geweest.” Van Eck besluit zijn verhaal: ”Leuk die wedstrijden hoor maar het blijft sowieso een mooi beroep met veel afwisseling. Ik zou ook niet anders willen dan op allerlei trucks rijden. Ik zou ook niks kunnen verzinnen wat ik leuker zou vinden.”.
