Opmerkelijk dat een topman van een logistiek dienstverlener met een dergelijk voorstel komt. Waarschijnlijk is het hem wel gelukt om een reductie van het aantal lege km te bewerkstelligen (15%leeg)...
Stel dat zijn verzoek ingevoerd zal gaan worden, dan worden logistiek dienstverleners gedwongen om na te denken over mogelijke oplossingen. Wellicht dat er dan wel het één en ander gaat veranderen. Een kat in het nauw maakt immers rare sprongen.
Ik vind het al met al geen rare gedachte, alleen jammer dat logistiek dienstverleners in die zin gestuurd moeten worden. Had graag gezien dat men zelf ideeen aandraagt zonder sturing van bovenaf. Echter is het nog afwachten of het daadwerkelijk ingevoerd gaat worden, ik verwacht van niet. In het artikel wordt ook opgemerkt: 'Het verhaalt vermeldt niet hoe je als overheid vaststelt of een rijdende truck leeg of vol is.' Al met al een leuk project om dit inzichtelijk te krijgen ,wat het nodige zal kosten, waardoor het waarschijnlijk niet ingevoerd zal gaan worden.
Topman Stobart is zeker een liefhebber en voorstander van nog meer burocratie. Wellicht wil hij op elke vrachtauto een ambtenaar mee laten rijden die alles registreerd en heffingen kan opleggen! Over efficientie gesproken!!!?!
G. Balkenende
Opmerkelijk bericht: Topman Stobart wil heffing op lege km in de UK
Zie --> http://www.ttm.nl/nieuws/id28286-stobart-topman-wil-heffing-op-lege-kilometers.html
Een vervoerder zal altijd zijn voertuigen op de meest efficiente wijze willen inzetten. Dat houdt niet automatisch in dat een hogere beladingsgraad hiervoor noodzakelijk is. Als koel/versvervoerder is het vaak lucratiever om grote afstanden 'leeg' te rijden om op een andere plaats een lading te laden met een relatief veel hogere opbrengst. Wanneer eerst over de tussenliggende afstand een 'algemene' lading wordt vervoerd (met een lage opbrengst) dan kom je of in conflict met het laadtijdstip of de rijtijdenwet (om de lading tijdig aan te kunnen leveren). Daarom komen in bepaalde seizoensperiodes koelauto's leeg terug naar NL of ander afzenderland omdat een meer rendabelere lading efficienter is dan een onrendabele 'retourvracht' uit te voeren.
Dezelfde soort problematiek vind plaats bij tankvoertuigen, soms in reinigen onderweg veel duurder dan leeg terug en dezelfde ladingsoort opnieuw laden. Soms mogen bepaalde ladingen wettelijk niet eens geladen worden in hetzelfde voertuig zonder eerst uitvoerig te zijn gereinigd cq gekeurd. Internationaal zijn ook veel minder mogelijkheden om samenwerkingsverbanden aan te gaan om deze problematiek te verminderen vanwege de bestaande concurentieverhoudingen. Daarnaast zijn de in opkomst zijnde protectionistische maatregelen ten aanzien van 'vrij vervoer', die diverse landen reeds hebben genomen hebben natuurlijk ook debet aan een mindere beladingsgraad. Binnen de EU-raad ligt daar dan ook nog wel een en ander te winnen evenals de discussie omtrent de LZV problematiek. Men meet vaak met verschillende maten en heeft geen concreet doel voor ogen cq voert geen consequent beleid. Al eerder werden binnen de EU de bestaande voertuig afmetingen naar beneden bijgesteld en nu wordt er weer halfslachtig 'geexpirimenteerd' met grotere voertuigen omdat de overheden nu wel tot het inzicht zijn gekomen dat 'hervormingen' wel noodzakelijk worden wil straks niet het hele logistieke systeem met daaraan gekoppeld de economie vastlopen.
Met vriendelijke groet,
G. Balkenende
Dag Kees,
Ik volg al weken een boeiende discussie over de beladingsgraden. Gelukkig verschuift de discussie nu meer van de getallen (uiteraard vertrouw ik deze) naar de uitdagingen: waar kan Nederland nog op scoren?
Ik kom vrij vaak in het buitenland. Daar kijken ze vol jaloersheid naar de kracht van Nederland: het ondernemerschap, de Rotterdamse haven en rondom IT in de logistiek (met APS, Teleatlas, tomtom, etc.).
Verrassend eigenlijk dat we met internationaal transport nog sterk kunnen verbeteren tov. andere landen. Een aspect die hier wellicht nog een rol bij speelt is onze demografische ligging, impact van Rotterdam en Schiphol en inbalans tussen import en export.
Nog een algemene gedachte: In Nederland is het percentage uitbesteed transport heel hoog. Als een vervoerder dit dedicated doet (niet bundelt) dan blijkt dat efficiency verbeteringen hierin wat lastig zijn: de vervoerder kan vaak lastiger dan de verlader volumes of tijdvensters veranderen. En mocht hij efficiency bereiken, dan gaat een gedeelte hiervan terug naar de verlader, wat ook minder motiveert.
Kortom, ik onderschrijf de conclusie van Kees: nog voldoende uitdagingen.
Groeten, Goos.
@ Teun: Deze cijfers zijn van EUROSTAT en gebaseerd op een binnen de EU vastgelegde definitie van leegrijden (empty running): "Any movement of a road vehicle for which the gross-gross weight of goods carried including that of equipment such as containers, swap bodies and pallets is nil". Met andere woorden: een vrachtwagen zonder lading. Uiteindelijk komen de cijfers uit een jaarlijkse vragenlijst die door CBS en andere nationale statistische bureau's aan een steekproef van vervoerders wordt toegestuurd. Rijden met een vrachtwagen zonder lading kan uiteraard inkomsten opleveren voor een vervoerder als hij hierover een afspraak met een klant heeft kunnen maken. Ik wil trouwens graag een keer in de komende maanden een Ronde Tafel gesprek over dit onderwerp organiseren!
@ Ger: U heeft in grote lijnen gelijk. Als naar de maximale tonnages of m3 inhoud van vrachtwagens gekeken wordt, wordt flink minder dan 50% van de beladingsgraad benut. Er is door CE uitgerekend dat dit 38% was in 2002, latere berekeningen zijn mij niet bekend. Echter, het is in de praktijk vrijwel onmogelijk dit lege volume door samenwerking te vullen. Vervoerders kopen een vrachtwagen met een flinke maximale capaciteit om rek te hebben, maar zetten deze uiteraard niet allemaal altijd in. Als het gaat om goederen met een hoge waarde per ton of m3 is het bedrijfseconomisch ook weinig relevant of de capaciteit geheel benut wordt.
@ Walther: Jij krijgt ook een uitnodiging voor de Ronde Tafel ...
@Teun:
Dat is inderdaad de eerste reactie die we vaak krijgen uit de sector. De cijfers zullen wel niet kloppen... dan neem ik die ondernemers graag mee naar de Amsterdamse Kalverstraat of Nieuwendijk of de aanvoer van bouwmaterialen voor het Amsterdamse Stationseiland. Dan begrijpen ze ook waarom sommige critici transport 'een kwaad hart' toedragen.
Nederland is als geen andere economie afhankelijk van goed transport. Onze havens, tuinbouw, FMCG en chemiesector kunnen niet zonder! Dat betekent dat we voor die sectoren met innovatieve transportoplossingen moeten komen anders verdwijnen die sectoren.
Er is gelukkig ook een aantal geweldige, vooral grote, Nederlandse transportondernemingen die innovatie laten zien. Die wel bundelen, die wel multimodaal werken en die wel met de meest moderne planningstools werken. Daar zijn leerzame lessen te halen!
Maar, door de versnippering in de sector (heel veel MKB) lijkt de sectorbrede innovatie maar langzaam van de grond te komen.
Geen ronde tafel over cijfers! Wel samen aan de slag om de sector echt te laten innoveren.
Lees ook eens:
http://www.delaatstemeter.nl/kennisnetwerken/hoe-houden-we-de-gateway-holland-mobiel/
Ontwikkelingen op wereldschaal leiden tot nieuwe bedreigingen, die de positie van de Gateway Holland kunnen aantasten. Het betreft ontwikkelingen in mondiale supply chains, in de capaciteit van de achterlandverbindingen en in het maatschappelijk draagvlak. De economische crisis maakt deze bedreigingen acuut.
Mondiale supply chain veranderen
Er vindt een verandering in het karakter van mondiale supply chain plaats. Mainports zijn knooppunten van logistieke en industriële activiteiten en maken deel uit van logistieke netwerken van één of meer specifieke sectoren: natte en droge bulk, containers of nichesectoren. Grote internationaal opererende bedrijven waaronder verladers zoals Philips, Shell en Sony, en logistieke dienstverleners zoals Maersk en DHL, bepalen steeds meer hoe de goederenstromen lopen. Zij denken vanuit mondiale supply chains, die bestaan uit netwerken van lucht- en zeehavens, achterlandverbindingen en achterlandterminals. Het gaat niet meer om de enkele haven van keuze, maar om de supply chain van keuze.
Achterlandverbindingen
Na de economische crisis gaan goederenstromen weer in volume toenemen. Dat zal een extra belasting betekenen voor de achterland¬verbindingen en ten koste gaan van de bereikbaarheid van economische centra in dat achterland. De mogelijkheden om de capaciteit ervan uit te breiden zijn beperkt, omdat de financiële en fysieke ruimte daarvoor niet beschikbaar is en besluitvorming en aanleg lange tijd vraagt. Zonder adequate achterlandverbindingen zullen de mogelijkheden voor de Gateway Holland om effectief op de volumetoename in te spelen en te concurreren met andere regio’s beperkt zijn.
Maatschappelijk draagvlak
De samenleving staat kritischer tegenover de negatieve effecten van logistieke activiteiten op de leefomgeving en verlangt dat op verantwoorde en duurzame wijze met schaarse middelen wordt omgegaan. Een maatschappelijk draagvlak is onontbeerlijk voor de Gateway Holland, zowel voor de eigen continuïteit als om aantrekkelijk te blijven als werkgever.
Het ongeleid laten groeien van de transportstromen leidt tot een steeds grotere ‘footprint’. De mainports Schiphol, Rotterdam en Amsterdam hebben een omvang gekregen die hun oorspronkelijke regionale schaal verre overstijgt. Zij hebben een economische, infrastructurele en ecologische footprint in het gehele land.
Innovatie is nodig
Om de positie van Gateway Holland te behouden is innovatie via vijf peilers noodzakelijk.
1. Slimmere infrastructuren
2. Afstemming van de ontwikkeling van mainports
3. Duurzame bundeling op de hoofdwegen
4. Veilige en schone distributie in stedelijke gebieden
5. Voldoende aanbod van gekwalificeerd personeel.
Mijn felicitaties en complimenten aan de wegvervoerders! Een vraag: als we niet leegrijden, wat is dan de bezettingsgraad? Als die 50% is, gaat meer capaciteit verloren ( 0,5 * [100-25]% = 37,5% ) dan alleen door de 25% leegrijden. Ik ken een vervoerder die naar de Hoogovens rijdt en vandaar aluminium naar de blikfabriek vervoert, vandaar de blikken naar de frisdrankfabriek, vandaar de frisdrank naar het grootwinkelbedrijf-DC en vandaar de pallets naar de filialen. Die kant moeten we op. De relatie tussen vraag naar en prijs van olie is niet lineair, dus als de economie aantrekt zitten we zó boven de 147$ van 2008, en een stúk erboven (want de productie van olie gaat afnemen). Tijd voor transitiescenario's voor het vervoer. Ik wijs op de artikelen over "onthaastingslogistiek" op deze site. Door just-in-time te handelen tijdens productieschakels kun je vracht slimmer consolideren, waardoor de bezettingsgraad stijgt en je wellicht ook vaker de vrachtauto (die immers vaak onvervangbaar is op de korte afstand) kunt combineren met trein of schip. Stiptheid gaat het in de transitie waarschijnlijk winnen van snelheid. NS bewijst dit: de dienstregeling is 3% trager dan tot dec. 2006, maar méér reizigers dan vroeger halen nu hun aansluiting.
Hoogachtend, vriendelijke groet,
Ger JM Nijman
Logistiek
Hogeschool van Amsterdam
einde bericht
Dag Kees,
laten we eerst maar eens een ronde tafel gesprek houden over wat leeg rijden nu eigenlijk is.
Die grafieken zijn veel te algemeen en werken alleen maar averechts richting een ieder die het transport
een kwaad hart toedraagt!
Groeten en ik spreek je. Teun