Kortgeleden kwam ik laat thuis en keek nog even naar het RTL journaal. Het laatste onderwerp ging over de logistiek van een pizzabezorgdienst in de Verenigde Staten. Het idee was: elke Amerikaan heeft er recht op zijn pizza thuisbezorgd te krijgen. Ook in Alaska, want daar ging het over.
De pizzakoerier geeft de pizza af op het vliegveld van Nome en deze wordt honderden kilometers verderop bezorgd per vliegtuig. De pizza is weliswaar koud, maar smaakt prima, opgewarmd in de magnetron. Het concept zal ongetwijfeld economisch verantwoord zijn, maar milieuoverwegingen spelen blijkbaar geen rol. Een dergelijk proces is geen uitzondering: vis wordt gevangen in de Britse wateren, gefileerd in China en komt dan terug. Garnalen gaan ook de hele wereld over voor ze terugkomen. U kunt vast ook wel wat ‘vreemde’ supply chains bedenken. Ze ontstaan doordat de meeste bedrijven vrijwel uitsluitend gedreven worden door economische belangen. Misschien moeten we het daarom vooral hebben van de consument. Sommige bedrijven spelen daar op in. Zo las ik laatst dat supermarktketen Casino het aantal voedselkilometers op zijn producten gaat zetten en de hoeveelheid CO2 die nodig is om de verpakking te maken.
Onlangs is een kabeljauwfilet die 27.000 km moest afleggen uit het schap gehaald. Ook Albert Heijn gaat zich met het Wereld Natuur Fonds inzetten voor meer duurzame vis in de schappen. Er is echter nog een lange weg te gaan, want ook de consument houdt in zijn keuzes nog nauwelijks rekening met het milieu. Ruim 40 procent van de Nederlandse autobestuurders vindt dat ‘milieuschade door verkeer sterk overdreven is’ (De Telegraaf, 1 oktober). Ik denk dat met name logistici een verschil kunnen maken door te kiezen voor economisch verantwoorde, maar tevens duurzame supply chains.
door
Prof. Dr. René de Koster
26 nov 2007
laatste update:26 mei 2012